Maar jullie hebben nog 2 dagen Addo te goed.
Donderdag middag naar een prive game park geweest, waar je in een open landrover met een Ranger rondrijd en veel dieren ziet, die van nature niet in deze omgeving voorkomen of zich zelden of nooit laten zien.
Mevrouw en mijnheer neushoorn, oplettende kijkertjes zal het onmiddelijk opgevallen zijn dat deze twee maar bar weinig hoorn hebben vergeleken met de neushoorn uit het Addo park. Dat klopt deze twee zijn een jaar of twee geleden het slachtoffer geworden van stropers, die de hoorn hebben afgezaagd. Die hoorn groeit als een nagel gewoon weer aan en er zijn dus stemmen die roepen dat je dat dan ook veel vaker zou moeten doen om de markt te overspoelen met hoorn en het zo dan oninteressant te maken voor stropers omdat de prijs dan niet meer hoog genoeg zal zijn. Later toen deze twee de berg af waren hebben we ze van heel dichtbij bewonderd. Pa was de aandacht op een bepaald moment even helemaal zat en viel ons voorwiel aan, gelukkig voor onze ranger en wijzelf had deze mijnheer dus geen scherpe puntige hoorn tot zijn beschikking, maar zoń landrover gaat er wel lekker van schudden.
Zien jullie ze liggen, die twee nijlkrokodillen?
De ranger roerde met een stok in het water en toen dachten die stommerts dat er wat te eten was aan de andere kant van de vijver en kwamen ze kijken.
De mannetjes van dit vogeltje maken nestjes, die vervolgens door de vrouwtjes worden gekeurd, indien niet goed bevonden gooien ze de nestjes uit de boom. Wanneer ze goed genoeg zijn trekken ze er als echtpaar in.
Dit is een andere boom hoor!
Een hele familie giraf bij elkaar, wat lopen die dieren toch statig en een mooie wimpers en geen aanplak hoor!
Hier de twee nozems van de familie, ik ken mensen die ze zou mee naar huis had willen nemen.
Ja en zonder dat onmiddelijk toe te geven, hier kwamen we natuurlijk (ook) voor.
Twee heren van stand en een jonge dame. Die ouwe met de bruine manen is de baas natuurlijk.
Voorspel met veel uitdaging en geruik, maar uiteindelijk gebeurde er niets.
Mooie jongen is het he? Op een gegeven moment kwam die 2 meter naast de Landrover liggen en werd ons verteld geen onverhoedse bewegingen te maken dat kon het echt geen kwaad, je hoorde ons allemaal denken; " dat doet die anders nooit" en ik weet zeker dat ik er zelfs een paar kon ruiken in de auto. Na een paar minuten was ook deze mijnheer de aandacht zat en hard dorst (pffff...geen honger) en liep voor onze landrover weg, waar er vlak achteraan met uitzicht op een lange staart en een hoop mannelijkheid.
Het zijn echt net katten.
Na zoveel spanning, sensatie en emotie was het tijd de inwendige mens te verwennen met echt Zuid Afrikaans eten en dan kan je zien en smaken dat er Nederlandse invloeden zijn. Was erg lekker.
In het donker terug naar de gate met schijnwerpers aan om nachtdieren te spotten.
Wel wat gezien maar dat was of te ver of te donker voor de foto, behalve dan die familie olifant, die gaan gewoon door met eten, ook wanneer het donker is.
De volgende dag nog een keer het Addo park in, onderweg er naar toe deze gezien.
Het eerste dier van de dag is een kever, maar niet zo maar een kever, nee dit is wat wij noemen een mestkever en geen kleintje, zeker 10 cm lang. Deze doen zich te goed aan de olifantenpoe, dat ligt hier immers genoeg. Dit schijn ook het enige gebied te zijn waar ze in grote hoeveelheden voorkomen. Dit is de scarabe van de oude egyptenaren.
Zoals in de eerdere blog al aangegeven was dit de dag van de schildpad, hele grote en hele kleintjes en alles er tussen in en het was hun stapdag.
Ze blijven mooi he, deze Kudus. Maar Addo zou Addo niet zijn zonder de...
Ze blijven imposant en ze kwamen weer met hele families naar de drinkplaats, er werd dit keer flink getoeterd, er waren veel hele kleintjes bij die beschermd moesten worden tegen grote lummels die niet oppaste, mooi om te zien hoe dat allemaal werkt.
Bij de picknick plaats, een afgeschermd gebied met hekken, de meegenomen lunch opgegeten. Je mag bijvoorbeeld geen verse citrusvruchten meenemen, er zijn vooral oudere olifanten die zich die delicatesse nog goed kunnen herinneren en alleen van de lucht al helemaal gek worden en we kunnen jullie verzekeren dat je niet een door het dolle heen olifant wil tegen komen!
Mooie vergezichten,met in dit geval Misty Mountains.
In Addo zijn niet veel van dit soort bomen, dat komt door de olifanten, want door hun grootte zijn het ook echte boomslopers en zeg nou zelf, dat zou bij zoń mooie boom toch zonde zijn. Om die bomen te beschermen zitten ze er bijenkasten omheen.
Er is maar 1 soort dier waar een olifant ontzag voor heeft en dat is een zwerm bijen, die gaan in zijn of haar slurf en dat vinden wij als olifant helemaal niks.
Je komt onderweg velden vol blauwe en gele bloemetjes tegen, struiken met veel kleine bloemetjes en allerlei vogeltjes, echt heel bijzonder al die kleuren.
Goed het park gaat om een bepaalde tijd dicht en dan wordt je ook geacht het park op tijd te verlaten. Dat is ons op deze laatse dag in Addo bijna niet gelukt.
Want tot twee keer toe werd de hele weg versperd door, jullie raden het al.
De eerste maal bij een T splitsing waar we de auto al een stuk aan de kant hadden stil gezet, want je weet natuurlijk nooit waar die groep naar toe zal gaan.
In dit geval gewoon rechtuit, maar op de splitsing aangekomen stond de Matriarch van de groep stil en hield de rest tegen, ze observeerde ons en toen ze besloten had dat wij geen bedreiging vormde mocht de groep doorlopen. De tweede groep hierboven haalde we gewoon in en ja dan kan je er dus niet langs en moeten je wachten tot de groep van de weg het bos in gaat.
De volgende ochtend(gisteren dus) sprak ik twee Zwitsers(door mij Janks t-shirt) die de hele dag in het Addo park hadden rondgereden en niets hadden gezien!!
Goed we zijn weer helemaal bij met de blog en we genieten volop, maar dat was natuurlijk al duidelijk.
