De laatste dagen in NZ

 Donderdag de 19de lekker rondgehangen en Sjaak de halve dag bezig geweest met de Ipod van Loek. In de middag kwam Noel logeren. Noel had 2 lekkere flessen NZ rode wijn van 1998 meegenomen en die moesten bij een mooi stuk lamsvlees vergeleken worden. Ja we moesten nog wat afzien!

 Vrijdagavond arriveerde er nog veel meer vrienden om ons nog even te kunnen zien. Loek had een heerlijke curry gemaakt en veel mensen hadden last van een uitslaande brand. De Pavlova toet was erg lekker en we hebben met z'n alle die avond tot middernacht buiten gezeten. Het was lekker warm en er waren weer veel sterretjes. Zoals ik al zei;"Afzien".

Zaterdag besteed aan het pakken van de koffers, een hele uitdaging.

Zaterdagmiddag om 4 uur vertrokken naar Auckland en daar nog een heerlijker Japanner weggewerkt en daarna het hotel in op het vliegveld.

Auckland international airport vanuit het hotel.

Het weer hetzelfde als toen we aankwamen, grijs en vochtig!

Ik ga zometeen de auto inleveren en dan is het inchecken.

Het was een heerlijke vakantie en daar kunnen we dan de meeste van jullie dan snel over komen vertellen. Tot snel

Het hoge noorden en terug naar Tutukaka 15 - 18 januari 2012 deel 2

 De volgende dag naar het allerhoogste noorden. Onderweg vlak voor de top afgeslagen naar Spirits Bay en Te Hapua. Dit zijn wegen zonder asfalt en dus stoffig, zeker met die grote houttrucks die je tegenkomt. Te Hapua hadden we kunnen overslaan, niets over te melden behalve dat er veel paarden los rond liepen en ze een openbare WC hadden. Nee, dan Spirits Bay.

 Na aankomst in Spirits Bay, kwamen deze paarden de heuvel afgerend, mooi gezicht en leuk al die veulens die helemaal gek werden. Ze liepen te springen en rond te rennen, net jonge honden. De ouderen gingen lekker om de beurt in het zand liggen rollen.

 Spirits Bay is groot en mooi, erg blauw water. De naam komt van een oude Maori Chief die vertrok en zijn volk opdracht gaf dat

wanneer hij onderweg zou overlijden zijn geest op te vangen in deze baai.

 

 Dit is de andere kant van de baai.

 Hier zijn we bij Cape Reinga, de uitzichten zijn fantastisch. Hier komen de Tasman Zee en de Pacific Oceaan bij elkaar. Je kan het water tegen elkaar zien botsen. De kaap heeft zijn naam van de Maori's en voor hen is dit de plek waar de geesten van de overledenen het land verlaten om terug te keren naar het moederland.

 Ik schat dat ik hier de 6 miljoenste foto van de vuurtoren heb gemaakt, maar hij blijft mooi.

 Op de terugweg langs de beroemde zandduinen van Te Paki, zoek de 2 zandsurfers! Je waant je midden in de Sahara.

 Een zelfportret en ja ik ben hier veranderd in een Pegasus.

 De laatse dag in het hoge noorden moest er ook nog even een balletje worden geslagen op de meest noordelijke golfbaan van NZ, de Houhora golfbaan.

 Putten op Birkenstocks!

 Wat een een sportman!

 Onderweg terug naar Tutukaka hebben we de toeristische route genomen via Hokianga Harbour een natuurlijke haven aan de westkust. Daar moet je met een pont overvaren van deze kant ( Narrows ) naar de overkant.

 Onderweg en nee dit is niet Luzern.

 De overkant, Rawene met links het beroemde(rode) cafe wat boven het water is gebouwd. Onderweg nog even worst gehaald in Kerikeri en toen terug naar Loek en Marleen.

 Het paradijs in Tutukaka, dit is ons uitzicht wanneer we 's-ochtens wakker worden, ja dat gaan we missen.

Die avond was de eerste avond met een wolkenloze hemel en het is echt ongelovelijk hoeveel sterren je dan kan zien. Zonder moeite 5 satellieten overzien komen.

Het hoge noorden van NZ en de terugweg naar Tutukaka 15-18 januari 2012 deel 1

 Een dag te laat, maar gisteren zijn we heel druk geweest met Loek's nieuwe aanwinst; een Ipod touch. Goed beter laat dan nooit dus hier gaat ie dan.

Vanaf Whangaroa Harbour naar het hoge noorden kom je als eerste attractie het "Gumdiggers Park" tegen. Een moerasgebied wat vol ligt met de gigantisch grote kauri bomen, die bomen hadden natuurlijk hars. Nu hebben die bomen er zo'n 200duizend jaar gelegen dus die hars is versteend en werd gebruikt voor de verfindustrie en sieraden(barnsteen). De diggers gingen het moeras rond met lieslaarzen en lange stokken op te prikken en te voelen waar de bomen lagen en dus hars op te graven was. Hessel staat hier bij een boordje wat beschrijft: Oehoe, een morkpork.

 Deze jongens en meisjes wonen hier in het moeras in het wild;

"It ain't easy being green"

 Dit is nu zo'n beroemde Kauri boom, nog zo'n 2000 jaar te gaan en dan is die net zo groot als ze ooms en tantes die onder de grond liggen.

 Onze verblijfplaats in het hoge noorden het Pukenui Motel, gelegen aan de Houhora Harbour.

 Achter ons het motel en op de heuvel aan het eind van de tuin dit uitzicht over de haven. Heerlijk 's-avonds met een wijntje genieten van de zwemmende kinderen en vissende families.

 Eindelijk uitgevonden hoe de zelfontspanner werkt op de camera, dit was de tuin achter onze kamer.

 's-Avonds naar 90 mile beach voor een zonsondergang.

 Wijntje erbij en maar genieten, wat steekt Hessel mooi af he?

De laatste foto, vlak voordat we terugreden naar ons motel.

Kijk, en daarom hou ik nou zo van mijn Sjaak, januari 2012

Rondom en in Whangaroa Harbour 12-14 januari 2012

Nu is het zo dat we Whangaroa Harbour echt 1 van de mooiste plekken op aarde vinden, maar ja je moet je niet blind staren op 1 plek. Dus hebben we in de omgeving wat rondgereden. Dit is Taupo Bay Beach, het eerste baaitje noord van Whangaroa.

Het is natuurlijk altijd afzien wanneer je naar deze plekjes gaat in het hoogseizoen, druk, druk , druk!

Nu is dit een beroemde surf beach en je kan echt uren kijken naar de "near perfect rides" die de beach boys/girls maken. Die beach boys zijn overigens meestal zo rond de 40!

Hessel is bang dat iedereen denkt dat we de foto's op de blog gewoon ergens downloaden, vandaar dit bewijs dat we er echt zijn geweest en je kan aan mijn gezicht duidelijk zien dat ik het baby golfjes vind en daar natuurlijk geen wetsuit voor ga aantrekken.

De volgende dag naar de eerst volgende baai ten zuiden van Whangaroa, hier heet het Tauranga Bay. Mooi strand en subliem uitzicht.

Dit is de parkeerplaats bij het strand, of beter gezegd aan het strand, 180 graden omgedraaid van de vorige foto. Je moet je toch niet voorstellen dat je hier in de winter foto's gaat maken, dan is er helemaal niemand!!

Dit is onderweg op onze rondreis in de buurt. Leo, we weten niet wat jij met jouw helft van de jackpot gaat doen, maar we gaan dit baaitje kopen!

Goed, onze laatste dag in Whangaroa Harbour, dus tijd voor de haven rondvaart. Dit om iedereen te laten zien hoe mooi het hier is.

Links Duke's noise, weer zo'n rots waar je op kan klimmen, ik heb me dit keer ingehouden.

Een grote paddenstoel in ontwikkeling. Dit zijn realatief zachte rotsen waar het water de onderkant wegslijt, zodat ze na verloop van tijd op paddenstoelen gaan lijken.

Bij deze rots gaat dat nog wel even duren.

Zoals al eerder aangegeven, voor de kenners, de Kingfish Lodge. Speciaal genomen voor Loeky & Willem die hier een kleine 30 jaar geleden met Hessel zijn geweest. Voor de niet kenners een hotel en restauarant gelegen aan de ingang van Whangaroa Harbour maar wel om de hoek en zeer beschut. Oorspronkelijk leger barakken uit WO II. Het bijzondere van deze plek is dat het alleen per boot te bereiken is.

Nog 1 keer een overzicht van het fjord Whanagroa Harbour, let op dat kleine witte stipje rechts achter!

Bootje kopen?

Dit is de Mayan Queen, 93,5 meter lang met 5 dekken!

O ja, het is geen passagiersboot maar een privejacht!

Google de naam maar eens.

Morgen vertrekken we naar het hoge noorden.

Via Auckland naar Whangaroa Harbour in het hoge noorden 9-12 januari 2012

 Nog wat overschot van een goed leven. Dit was een heerlijke vis van de dag maaltijd uit Stratford. Super!

Sjaak in afwachting van zijn toetje. Was vast weer iets met chocolade, ijs en caramel.

Zoals terecht werd opgemerkt door nicht Bep, de afstand tussen Schipluiden en Maassluis is vaak te ver. Maar in New Zealand weten we elkaar als familie toch te vinden! FF een bakkie doen.

Leve de zelfsontspanner, zo staan we alle 4 op de foto. Bep en Jacob zijn 's avonds met ons wezen eten in Auckland en zitten als het goed is nu (met creditcard) in Tasmanië.

Toch een dagje geshopt in Auckland. Zie hier Hessels investering in een Karen Walker zonnebril, die Sjaak voor mij showt. Ook hebben we de winkel van de Carpenters Daughter met een bezoek vereerd. Bij het weggaan kregen we dikke zoenen van de verkoopster, dus jullie begrijpen dat de koffer op de terugweg zwaarder zal zijn dan dat íe op de heenweg was. Rare jongens die Nieuw Zeelanders, bij besteding van meer dan een paar honderd dollars aan kleding krijg je een theedoek kado. Is misschien iets voor Geert Wilders om op te reageren.

Bij aankomst in Whangaroa regende het. Jammer, want de kleuren blauw en groen zijn hier met een zonnetje op zijn mooist.

Sjaak aan het flirten met de hond van het motel.

 Hessel zit met Marleen te sms-en over de hoeveelheid zon. Uiteraard met een bijpassend wijntje.

Inmiddels was er een zonnetje gaan schijnen en kon Hessel tussen het sms'en door van het uitzicht genieten.

 Dat het zomaar in al die verschillende kleuren in een tuin mag staan!

Achter het motel doemt St. Paul's rots op, ja en ga daar dan maar eens niet op naar boven.

Het uitzicht onderweg naar boven was fantastisch.

Hier zien jullie de ingang van Whangeroa Harbour, net om de hoek van Goat Island. Voor de kenners, de laatste baai rechts ligt de King Fish Lodge.

Boven op de rots, het rode dak, beneden in het midden, is het motel.

Dit is de laatse foto voordat het natuurlijk weer begon te regenen. Jammer want dat is niet goed voor het uitzicht en de weg naar beneden, die nat en glibberig werd.

Deze foto heb ik op terugweg gemaakt, nadat ik dit kettingstuk naar beneden veilig had afgelegd. Boven rechts langs de ketting nog een kleine 10 meter en je kon weer "normaal" omhoog. Lekker glad die stenen!

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de achterkant van mijn broek wel nat werd, veel stukken op de kont naar beneden gegleden vanwege de modder.

 Doorkijkje halverwege de afdaling en uit het bos komend.

BELONING! Op 40 km van Whangaroa Harbour ligt Mangonui. Wereldberoemd om de verse fish en chips. Absoluut een rit door de regen waard. En we waren echt niet de enigen.