Sunday, 18 March 2012

18 maart 2012, een mooie zondagmiddag met moeders

Ok, geen gewassenwatergolf kapsel meer, maar wel een leuk geknipt hoofd. Zondagse maaltijd, witlof met kiprollade.

Het uitzicht van moeders als ze in bed ligt, vele kiekjes waar ze met heel veel plezier naar kijkt.

Een voorjaarsgroet uit Fukuoka.

Onze nicht Heske op bezoek, altijd gezellig!

De bewoners en medewerkers van de Drie Maashave hebben het wildbreien ontdekt. Geen plantenpot of bank is meer saai en kaal!

De viooltjes moeten hard hun best doen om fleuriger te zijn dan de pot.

Mag ik deze dans van u?

Echt, de hele steendijkpolder knapt op van 1 recht, 1 averecht.

Ook de invalide parkeerplaats moet er aan geloven.

Ja, daar wordt een mens vrolijk van!

Thursday, 16 February 2012

16 februari 2012, knappe koppen!



Ja, jullie zien het goed. Moeder Mulder heeft krullen in heur haar. Gisteren heeft moeder een nieuwe rolstoel (kuip) gekregen en dat werd vandaag meteen gevierd met een bezoekje aan de kapper. Alleen de vaste kapper is met vakantie en wat doet een vakantiekracht met oude dames? Juist WASSEN EN WATERGOLVEN!



En echt, de krullen zitten overal: aan de zijkant en

de achterkant (met uitzondering van dat ene kleine plekje)

Vermoeiend dat kappersbezoek, maar het kuipje zit lekker.
Ben blij dat dat de krullen maar tijdelijk zijn, want coupe Beatrix staat moeders toch niet echt.

Er staat sinds gisteren een brilletje op mijn neus

Sunday, 12 February 2012

12 februari 2012

Who is your daddy?  Wat n homo die Djoek!

Death by chocolate. Sjaak zijn chocolade taart. Slechts 300 gr boter, 400 gr chocolade en 300 gr hazelnoten.

Sjaak heeft op de markt bloesemtakken in de knop gekocht die na een week heel mooi uitkwamen. Het is amandelbloesem.

 En wat bleek, dezelfde bloesem staat afgebeeld op het Japanse paneel dat Sjaak ooit bij het veilinghuis in Den Haag heeft gekocht. 

En ja hoor, toch te vroeg terug gekomen uit Nieuw Zeeland. Gelukkig net geen Elfstedentocht maar vandaag toch wel weer sneeuw. Gatverdarrie!

Saturday, 21 January 2012

De laatste dagen in NZ

 Donderdag de 19de lekker rondgehangen en Sjaak de halve dag bezig geweest met de Ipod van Loek. In de middag kwam Noel logeren. Noel had 2 lekkere flessen NZ rode wijn van 1998 meegenomen en die moesten bij een mooi stuk lamsvlees vergeleken worden. Ja we moesten nog wat afzien!
 Vrijdagavond arriveerde er nog veel meer vrienden om ons nog even te kunnen zien. Loek had een heerlijke curry gemaakt en veel mensen hadden last van een uitslaande brand. De Pavlova toet was erg lekker en we hebben met z'n alle die avond tot middernacht buiten gezeten. Het was lekker warm en er waren weer veel sterretjes. Zoals ik al zei;"Afzien".

Zaterdag besteed aan het pakken van de koffers, een hele uitdaging.
Zaterdagmiddag om 4 uur vertrokken naar Auckland en daar nog een heerlijker Japanner weggewerkt en daarna het hotel in op het vliegveld.
Auckland international airport vanuit het hotel.
Het weer hetzelfde als toen we aankwamen, grijs en vochtig!
Ik ga zometeen de auto inleveren en dan is het inchecken.
Het was een heerlijke vakantie en daar kunnen we dan de meeste van jullie dan snel over komen vertellen. Tot snel

Thursday, 19 January 2012

Het hoge noorden en terug naar Tutukaka 15 - 18 januari 2012 deel 2

 De volgende dag naar het allerhoogste noorden. Onderweg vlak voor de top afgeslagen naar Spirits Bay en Te Hapua. Dit zijn wegen zonder asfalt en dus stoffig, zeker met die grote houttrucks die je tegenkomt. Te Hapua hadden we kunnen overslaan, niets over te melden behalve dat er veel paarden los rond liepen en ze een openbare WC hadden. Nee, dan Spirits Bay.
 Na aankomst in Spirits Bay, kwamen deze paarden de heuvel afgerend, mooi gezicht en leuk al die veulens die helemaal gek werden. Ze liepen te springen en rond te rennen, net jonge honden. De ouderen gingen lekker om de beurt in het zand liggen rollen.
 Spirits Bay is groot en mooi, erg blauw water. De naam komt van een oude Maori Chief die vertrok en zijn volk opdracht gaf dat
wanneer hij onderweg zou overlijden zijn geest op te vangen in deze baai.
 
 Dit is de andere kant van de baai.
 Hier zijn we bij Cape Reinga, de uitzichten zijn fantastisch. Hier komen de Tasman Zee en de Pacific Oceaan bij elkaar. Je kan het water tegen elkaar zien botsen. De kaap heeft zijn naam van de Maori's en voor hen is dit de plek waar de geesten van de overledenen het land verlaten om terug te keren naar het moederland.
 Ik schat dat ik hier de 6 miljoenste foto van de vuurtoren heb gemaakt, maar hij blijft mooi.
 Op de terugweg langs de beroemde zandduinen van Te Paki, zoek de 2 zandsurfers! Je waant je midden in de Sahara.
 Een zelfportret en ja ik ben hier veranderd in een Pegasus.
 De laatse dag in het hoge noorden moest er ook nog even een balletje worden geslagen op de meest noordelijke golfbaan van NZ, de Houhora golfbaan.
 Putten op Birkenstocks!
 Wat een een sportman!
 Onderweg terug naar Tutukaka hebben we de toeristische route genomen via Hokianga Harbour een natuurlijke haven aan de westkust. Daar moet je met een pont overvaren van deze kant ( Narrows ) naar de overkant.
 Onderweg en nee dit is niet Luzern.
 De overkant, Rawene met links het beroemde(rode) cafe wat boven het water is gebouwd. Onderweg nog even worst gehaald in Kerikeri en toen terug naar Loek en Marleen.
 Het paradijs in Tutukaka, dit is ons uitzicht wanneer we 's-ochtens wakker worden, ja dat gaan we missen.
Die avond was de eerste avond met een wolkenloze hemel en het is echt ongelovelijk hoeveel sterren je dan kan zien. Zonder moeite 5 satellieten overzien komen.

Het hoge noorden van NZ en de terugweg naar Tutukaka 15-18 januari 2012 deel 1

 Een dag te laat, maar gisteren zijn we heel druk geweest met Loek's nieuwe aanwinst; een Ipod touch. Goed beter laat dan nooit dus hier gaat ie dan.
Vanaf Whangaroa Harbour naar het hoge noorden kom je als eerste attractie het "Gumdiggers Park" tegen. Een moerasgebied wat vol ligt met de gigantisch grote kauri bomen, die bomen hadden natuurlijk hars. Nu hebben die bomen er zo'n 200duizend jaar gelegen dus die hars is versteend en werd gebruikt voor de verfindustrie en sieraden(barnsteen). De diggers gingen het moeras rond met lieslaarzen en lange stokken op te prikken en te voelen waar de bomen lagen en dus hars op te graven was. Hessel staat hier bij een boordje wat beschrijft: Oehoe, een morkpork.
 Deze jongens en meisjes wonen hier in het moeras in het wild;
"It ain't easy being green"
 Dit is nu zo'n beroemde Kauri boom, nog zo'n 2000 jaar te gaan en dan is die net zo groot als ze ooms en tantes die onder de grond liggen.
 Onze verblijfplaats in het hoge noorden het Pukenui Motel, gelegen aan de Houhora Harbour.
 Achter ons het motel en op de heuvel aan het eind van de tuin dit uitzicht over de haven. Heerlijk 's-avonds met een wijntje genieten van de zwemmende kinderen en vissende families.
 Eindelijk uitgevonden hoe de zelfontspanner werkt op de camera, dit was de tuin achter onze kamer.
 's-Avonds naar 90 mile beach voor een zonsondergang.
 Wijntje erbij en maar genieten, wat steekt Hessel mooi af he?
De laatste foto, vlak voordat we terugreden naar ons motel.

Kijk, en daarom hou ik nou zo van mijn Sjaak, januari 2012