Thursday, 19 January 2012

Het hoge noorden en terug naar Tutukaka 15 - 18 januari 2012 deel 2

 De volgende dag naar het allerhoogste noorden. Onderweg vlak voor de top afgeslagen naar Spirits Bay en Te Hapua. Dit zijn wegen zonder asfalt en dus stoffig, zeker met die grote houttrucks die je tegenkomt. Te Hapua hadden we kunnen overslaan, niets over te melden behalve dat er veel paarden los rond liepen en ze een openbare WC hadden. Nee, dan Spirits Bay.
 Na aankomst in Spirits Bay, kwamen deze paarden de heuvel afgerend, mooi gezicht en leuk al die veulens die helemaal gek werden. Ze liepen te springen en rond te rennen, net jonge honden. De ouderen gingen lekker om de beurt in het zand liggen rollen.
 Spirits Bay is groot en mooi, erg blauw water. De naam komt van een oude Maori Chief die vertrok en zijn volk opdracht gaf dat
wanneer hij onderweg zou overlijden zijn geest op te vangen in deze baai.
 
 Dit is de andere kant van de baai.
 Hier zijn we bij Cape Reinga, de uitzichten zijn fantastisch. Hier komen de Tasman Zee en de Pacific Oceaan bij elkaar. Je kan het water tegen elkaar zien botsen. De kaap heeft zijn naam van de Maori's en voor hen is dit de plek waar de geesten van de overledenen het land verlaten om terug te keren naar het moederland.
 Ik schat dat ik hier de 6 miljoenste foto van de vuurtoren heb gemaakt, maar hij blijft mooi.
 Op de terugweg langs de beroemde zandduinen van Te Paki, zoek de 2 zandsurfers! Je waant je midden in de Sahara.
 Een zelfportret en ja ik ben hier veranderd in een Pegasus.
 De laatse dag in het hoge noorden moest er ook nog even een balletje worden geslagen op de meest noordelijke golfbaan van NZ, de Houhora golfbaan.
 Putten op Birkenstocks!
 Wat een een sportman!
 Onderweg terug naar Tutukaka hebben we de toeristische route genomen via Hokianga Harbour een natuurlijke haven aan de westkust. Daar moet je met een pont overvaren van deze kant ( Narrows ) naar de overkant.
 Onderweg en nee dit is niet Luzern.
 De overkant, Rawene met links het beroemde(rode) cafe wat boven het water is gebouwd. Onderweg nog even worst gehaald in Kerikeri en toen terug naar Loek en Marleen.
 Het paradijs in Tutukaka, dit is ons uitzicht wanneer we 's-ochtens wakker worden, ja dat gaan we missen.
Die avond was de eerste avond met een wolkenloze hemel en het is echt ongelovelijk hoeveel sterren je dan kan zien. Zonder moeite 5 satellieten overzien komen.

No comments:

Post a Comment