Via Auckland naar Whangaroa Harbour in het hoge noorden 9-12 januari 2012

 Nog wat overschot van een goed leven. Dit was een heerlijke vis van de dag maaltijd uit Stratford. Super!

Sjaak in afwachting van zijn toetje. Was vast weer iets met chocolade, ijs en caramel.

Zoals terecht werd opgemerkt door nicht Bep, de afstand tussen Schipluiden en Maassluis is vaak te ver. Maar in New Zealand weten we elkaar als familie toch te vinden! FF een bakkie doen.

Leve de zelfsontspanner, zo staan we alle 4 op de foto. Bep en Jacob zijn 's avonds met ons wezen eten in Auckland en zitten als het goed is nu (met creditcard) in Tasmanië.

Toch een dagje geshopt in Auckland. Zie hier Hessels investering in een Karen Walker zonnebril, die Sjaak voor mij showt. Ook hebben we de winkel van de Carpenters Daughter met een bezoek vereerd. Bij het weggaan kregen we dikke zoenen van de verkoopster, dus jullie begrijpen dat de koffer op de terugweg zwaarder zal zijn dan dat íe op de heenweg was. Rare jongens die Nieuw Zeelanders, bij besteding van meer dan een paar honderd dollars aan kleding krijg je een theedoek kado. Is misschien iets voor Geert Wilders om op te reageren.

Bij aankomst in Whangaroa regende het. Jammer, want de kleuren blauw en groen zijn hier met een zonnetje op zijn mooist.

Sjaak aan het flirten met de hond van het motel.

 Hessel zit met Marleen te sms-en over de hoeveelheid zon. Uiteraard met een bijpassend wijntje.

Inmiddels was er een zonnetje gaan schijnen en kon Hessel tussen het sms'en door van het uitzicht genieten.

 Dat het zomaar in al die verschillende kleuren in een tuin mag staan!

Achter het motel doemt St. Paul's rots op, ja en ga daar dan maar eens niet op naar boven.

Het uitzicht onderweg naar boven was fantastisch.

Hier zien jullie de ingang van Whangeroa Harbour, net om de hoek van Goat Island. Voor de kenners, de laatste baai rechts ligt de King Fish Lodge.

Boven op de rots, het rode dak, beneden in het midden, is het motel.

Dit is de laatse foto voordat het natuurlijk weer begon te regenen. Jammer want dat is niet goed voor het uitzicht en de weg naar beneden, die nat en glibberig werd.

Deze foto heb ik op terugweg gemaakt, nadat ik dit kettingstuk naar beneden veilig had afgelegd. Boven rechts langs de ketting nog een kleine 10 meter en je kon weer "normaal" omhoog. Lekker glad die stenen!

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de achterkant van mijn broek wel nat werd, veel stukken op de kont naar beneden gegleden vanwege de modder.

 Doorkijkje halverwege de afdaling en uit het bos komend.

BELONING! Op 40 km van Whangaroa Harbour ligt Mangonui. Wereldberoemd om de verse fish en chips. Absoluut een rit door de regen waard. En we waren echt niet de enigen.